---

ကမ္ဘာ့ဒုက္ခသည်နေ့ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ဆိုးလ်မြို့အရှေ့ပိုင်း Ttukseom Hangang Park တွင် စနေနေ့က ကျင်းပသည့် “Shall We Walk?” ဒုက္ခသည်ပွဲတော် ပဉ္စမအကြိမ်မြောက်က မတူညီသည့် လူမှုအသိုက်အဝန်းများကို စုစည်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။ မိုးရွာသော်လည်း ဒုက္ခသည်များ၏ ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှုများ၊ ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်ရေး အစီအစဉ်များနှင့် ပွဲတော်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် တက်ရောက်သူများအကြား နားလည်မှုနှင့် ရင်းနှီးမှုကို ပိုမိုတိုးပွားစေခဲ့သည်။

Cheongdam Bridge အောက်၊ Seoul Metro Line 7 ၏ Jayang Station အနီးရှိ Ttukseom Hangang Park တွင် ကျင်းပသည့် အဆိုပါပွဲကို ဒေသတွင်း အစိုးရမဟုတ်သောအဖွဲ့အစည်း Refugee pNan က စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပွဲတွင် ဘူရွန်ဒီရိုးရာဒရမ်တီးမှု၊ အီသီယိုးပီးယားနှင့် Jumma ယဉ်ကျေးမှုအကများ၊ ဆူဒန်၊ ပါကစ္စတန်နှင့် အာဖဂန်သီချင်းများအပြင် ကိုရီးယားသီချင်းများ၊ အာဖရိကရိုးရာသံစဉ်များနှင့် K-pop တို့ကိုပါ တင်ဆက်ခဲ့ကြပြီး ကိုရီးယားလူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ ဒုက္ခသည်အသိုက်အဝန်းများ၏ ယဉ်ကျေးမှုကွဲပြားမှုနှင့် ပံ့ပိုးမှုကို ထင်ဟပ်ပြသခဲ့သည်။

စီစဉ်သူများက ယင်းပွဲတော်ကို ဟောပြောပွဲ သို့မဟုတ် တရားဝင်ဆွေးနွေးပွဲများအပေါ် အခြေခံခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူအများအတူတကွ တွေ့ဆုံလှုပ်ရှားနိုင်သည့် အဖွင့်နေရာပုံစံဖြင့် စီစဉ်ထားကြောင်း ပြောသည်။ ဒုက္ခသည်ဟူသည့် စကားလုံးနှင့်အတူ တွဲလေ့ရှိသည့် အကွာအဝေးခံစားမှုနှင့် မှားယွင်းသည့် အမြင်များကို လျှော့ချပြီး ဒုက္ခသည်များကို “အကူအညီလိုသူများ” သာမက လူမှုအသိုက်အဝန်းအတွင်း အတူနေထိုင်သည့် အိမ်နီးချင်းများအဖြစ် မြင်လာစေရန် ရည်ရွယ်ကြောင်းလည်း ၎င်းတို့က ဆိုသည်။ “ပိုမိုများပြားသည့် ပြည်သူများ အတားအဆီးမရှိ ချဉ်းကပ်ပေါင်းသင်းနိုင်ရန် ယခုနှစ်တွင် အထူးအဖွဲ့တစ်ခုအတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ လမ်းဖြတ်သွားသူ မည်သူမဆို သဘာဝကျကျ ပါဝင်ခံစားနိုင်သည့် အဖွင့်ပွဲတော်အဖြစ် စီစဉ်ထားသည်” ဟု စီစဉ်သူများက ပြောကြားခဲ့သည်။

ဖျော်ဖြေသူများထဲတွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ Jumma Community မှ နိုင်ငံတကာကျောင်းသား Sudipta Chakma လည်း ပါဝင်ပြီး Robbie Williams ၏ “Better Man” သီချင်းကို သီဆိုဖျော်ဖြေကာ အခက်အခဲများကြားတွင် မလျော့မပျက် ကြံ့ခိုင်ရပ်တည်နိုင်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့ကို ပေးပို့ခဲ့သည်။ သူက The Korea Times သို့ “ဒီသီချင်းထဲမှာ လူတွေအတွက် အံ့သြဖွယ် သတင်းစကားတစ်ခု ပါဝင်တယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ လူသားတွေဟာ အမှားတွေ လုပ်မိတတ်တယ်၊ မှားတာတွေ ဖြစ်တတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မပြိုလဲသင့်ပါဘူး။ အဲဒီအတွေ့အကြုံတွေကို ကိုယ့်အားအင်အဖြစ် ပြောင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို တည်ဆောက်ကာ ဆက်လက်ကြီးထွားသင့်တယ်” ဟု ပြောသည်။ ဒုက္ခသည်မဟုတ်သော်လည်း မိမိအပါအဝင် နေရပ်စွန့်ခွာခဲ့ရသူများကို အားပေးလိုသဖြင့် ဖျော်ဖြေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ၎င်းက ဆိုသည်။ Chakma သည် Anyang University တွင် global business မဟာဘွဲ့ သင်ယူနေသူဖြစ်ပြီး ကိုရီးယားသို့ လွန်ခဲ့သည့် ၁၀ လခန့်က နိုင်ငံတကာကျောင်းသားအဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့သူဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်း၏ မိသားစုဝင်အချို့ဖြစ်သည့် ဦးလေးနှင့် ဒေါ်လေးတို့မှာ ကိုရီးယားတွင် ဒုက္ခသည်အဆင့်အတန်း ရရှိထားကြောင်း သိရသည်။

ထိုင်းနိုင်ငံအခြေစိုက် မြန်မာရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာ Liam Han အတွက်လည်း ပွဲတော်သည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ နေရပ်စွန့်ခွာရခြင်းနှင့် ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများသည် မိမိအတွက် အလွန်ထိခိုက်ခံစားရစေသည့် ကိစ္စရပ်များဖြစ်ကြောင်း၊ “ပြန်မသွားနိုင်တဲ့ လူတွေ အများကြီးရှိပြီး အပြင်မှာ ရှင်သန်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်” ဟု သူက ပြောသည်။ Han သည် 10th Korea Refugee Film Festival သို့ တက်ရောက်ရန် ဆိုးလ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး အသက် ၁၄ နှစ်ကတည်းက ရုပ်ရှင်များ စတင်ရိုက်ကူးခဲ့သည်။ ၎င်း၏ မှတ်တမ်းရုပ်ရှင် “A Lighter Between Invisible Bars” သည် မြန်မာဒုက္ခသည်တစ်ဦး၏ တကယ့်ဖြစ်ရပ်ကို အခြေခံကာ လွန်ခဲ့သည့် သီတင်းပတ်က အဆိုပါ ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွင် ပထမဆုံးပြသခဲ့ပြီး ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးသည် စာရေးသားဖန်တီးထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ဖြစ်ရပ်များအပေါ် အခြေခံထားကြောင်း ၎င်းက အထူးအလေးထား ပြောဆိုခဲ့သည်။

ယခု ပဉ္စမအကြိမ် “Shall We Walk?” ဒုက္ခသည်ပွဲတော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဒုက္ခသည်အသိုက်အဝန်းများ၊ လူထုအဖွဲ့အစည်းများ၊ စေတနာ့ဝန်ထမ်းများနှင့် ဒေသခံနေထိုင်သူများအကြား ဆက်ဆံရေးကို ခိုင်မာစေရန်ဖြစ်ပြီး ထိုချိတ်ဆက်မှုများက တစ်နေ့တာတွင်သာ မရပ်တန့်ဘဲ ရေရှည်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၊ စေတနာ့ဝန်ထမ်းအခွင့်အလမ်းများနှင့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သည့် လူထုထောက်ပံ့မှုများဆီသို့ ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးလာစေရန် စီစဉ်သူများက မျှော်လင့်ထားသည်။ ပိုမိုသိရှိလိုပါက pnan.org တွင် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်သည်။