နှစ် ၃၀ နီးပါး အလောင်း ၃,၀၀၀ ကျော် ခွဲစိတ်စစ်ဆေးခဲ့သူ ယူဆောင်ဟို၏ ဘဝအမြင် — သေခြင်းသည် ဘဝကို ပြန်ကြည့်စေသည်
ဆိုးလ်အမျိုးသားတက္ကသိုလ် ဆေးပညာကောလိပ်မှ ရင်ခွဲစစ်ဆေးဆေးပညာ ပါမောက္ခ ယူဆောင်ဟိုက ၁၉၉၉ ခုနှစ်ကတည်းက အလောင်း ၃,၀၀၀ ကျော်ကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီးနောက် “ဘဝက ရုပ်ရှင်တစ်ကားလိုပါပဲ” ဟု ဆိုသည်။ သူ၏အမြင်အရ သေခြင်းနှင့် ဘဝသည် ခွဲ၍မရဘဲ၊ “ကောင်းမွန်တဲ့ သေခြင်းဆိုတာ ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝကို နေထိုင်ခြင်း” ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
ပါမောက္ခ ယူသည် ဆိုးလ်မြို့အတွင်း ဂျုံးနို(Chongno) မှ ယွန်ဆန်(Yongsan) အထိ ရဲစခန်း ၉ ခုက လွှဲပြောင်းလာသည့် အမှုများကို တနင်္လာနှင့် သောကြာနေ့တိုင်း ရင်ခွဲစစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် ကိုရီးယား၌ သေဆုံးသူ ၃၅၉,၀၀၀ ခန့် ရှိခဲ့ပြီး အများစုမှာ ဆေးရုံတွင် ကုသမှုခံယူနေစဉ် သေဆုံးခဲ့ကြသဖြင့် ရင်ခွဲစစ်ဆေးရန် မလိုအပ်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။ ယူ၏လက်ထဲ ရောက်လာသည့် အမှုများမှာ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်း မသိရခြင်း သို့မဟုတ် သံသယရှိခြင်းများ ဖြစ်ပြီး၊ သတ်မှတ်နည်းလမ်းအပေါ် မူတည်၍ တစ်နှစ်လျှင် ၃၀,၀၀၀ မှ ၅၀,၀၀၀ အတွင်း ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ် ရင်ခွဲစစ်ဆေးမှုပြုလုပ်ရသည့် အမှုမှာ ၉,၀၀၀ ခန့်သာ ရှိသည်။
ကိုရီးယားတွင် ရင်ခွဲစစ်ဆေးဆေးပညာ အထူးကု ၅၄ ဦးသာ ရှိပြီး ၃၄ ဦးမှာ National Forensic Service (NFS) တွင်၊ ၂၀ ဦးမှာ တက္ကသိုလ်များတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြသည်။ တစ်ဦးစီက နှစ်စဉ် ခန့်မှန်းခြေ အမှု ၁၈၀ ဝန်းကျင် ကိုင်တွယ်ရသည်။ ယူဆောင်ဟိုသည် ၅၄၀,၀၀၀ ကျော် စာရင်းသွင်းသူရှိသည့် YouTube ချန်နယ် Deadmantalk ကိုလည်း လည်ပတ်နေပြီး အများပြည်သူအကြား လူသိများသည့် ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူသည် ရင်ခွဲစစ်ဆေးဆေးပညာသို့ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းဟု ဆိုသည်။ “ဘွဲ့မရမီ နောက်ဆုံးဘာသာရပ်က ရင်ခွဲစစ်ဆေးဆေးပညာပါ။ အဲဒီဘာသာရပ်ကို စိတ်ဝင်စားလာတယ်။ ‘လူ့အခွင့်အရေး’ နဲ့ ‘တရားမျှတမှု’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေကလည်း ကျွန်တော့်စိတ်ကို ထိခိုက်စေခဲ့တယ်” ဟု ယူက ပြောသည်။ “ဆရာကလည်း ဒီနယ်ပယ်က အရေးကြီးပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်အတွင်း ကျောင်းသားတစ်ဦးမှ မရွေးခဲ့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် စဉ်းစားမိခဲ့တယ်” ဟုလည်း ဆိုသည်။
ငယ်စဉ်ကတည်းက စုံထောက်ဝတ္ထုများကို ဖတ်ရှုလာခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် ရင်ခွဲစစ်ဆေးဆေးပညာသည် သူ့အတွက် သဘာဝကျသည့် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။ ဆရာဝန်အများစုက ကုသခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းကို အဓိကထားကာ သေခြင်းကို ရှောင်ရှားစေသော်လည်း ရင်ခွဲစစ်ဆေးဆေးပညာကတော့ ဖြစ်ပြီးသား သေဆုံးမှု၏ အကြောင်းရင်းကို နောက်ကြောင်းပြန် လိုက်ရှာသည့် ပညာရပ်ဖြစ်ကြောင်း သူက ရှင်းပြသည်။
သူ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ၁၉၉၀ ခုနှစ်များက နယ်ပယ်နှင့် ယနေ့အခြေအနေမှာ အလွန်ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က နိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် ရင်ခွဲစစ်ဆေးဆေးပညာ အထူးကု ၂၀ ဝန်းကျင်သာ ရှိခဲ့ပြီး NFS ၏ အခြေခံအဆောက်အအုံများလည်း အားနည်းခဲ့သည်။ ယခုအခါ အထူးကုအရေအတွက်သည် ၅၄ ဦးအထိ တိုးလာပြီး ဆိုးလ်နှင့် ဘူဆန်အပါအဝင် မြို့ကြီးများတွင် သေဆုံးပြီးနောက် CT စကန်နာများကိုလည်း တပ်ဆင်အသုံးပြုလာနိုင်ကာ နိုင်ငံတကာအဆင့်မီ အခြေအနေသို့ ရောက်လာကြောင်း သိရသည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ် ဆေဝေါ်သင်္ဘောဘေးအန္တရာယ်အပြီးကဲ့သို့ အမျိုးသားအရေးပေါ်အခြေအနေများတွင်လည်း ဤနယ်ပယ်၏ တိုးချဲ့နိုင်စွမ်းသည် အရေးပါသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။
ကိုရီးယားတွင် သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းသည် ပြင်ပအကြောင်းရင်းကြောင့်ဖြစ်ပါက သို့မဟုတ် မသိရသေးပါက စုံထောက်နှင့် ဆရာဝန်တို့ အတူတကွ ရောက်ရှိကာ စစ်ဆေးသည်။ ထို့နောက် စုံထောက်က အစီရင်ခံစာကို စွဲချက်တင်ရန် တရားလိုရှေ့နေထံ တင်ပြပြီး၊ တရားလိုရှေ့နေက တရားသူကြီးထံ ဝရမ်းတောင်းမတောင်း ဆုံးဖြတ်သည်။ ဝရမ်းထုတ်ပေးပြီးနောက် အမှုကို ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ ပြန်လည်ပေးပို့ကာ ရင်ခွဲစစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ရသည်။ အလောင်းနှင့် ဝရမ်းပါလာသည့် စုံထောက်များ ရောက်လာသည့်အခါ ယူက ၎င်းတို့၏ ကနဦးတွေ့ရှိချက်များကို နားထောင်ပြီးမှ စတင်စစ်ဆေးသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် ၁ နာရီမှ ၂ နာရီအထိ ကြာမြင့်ပြီး၊ ပြီးဆုံးသည်နှင့် စုံထောက်ထံ သူ၏တွေ့ရှိချက်များကို ပြန်လည်တင်ပြရသည်။
နှစ် ၃၀ နီးပါး အလောင်းခွဲစိတ်စစ်ဆေးမှု စားပွဲတင်ဘဝက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို မည်သို့နေထိုင်ရမည်ဆိုသည့် အမြင်ကို ပိုမိုပြတ်သားစေခဲ့သည်။ “Autopsy” ဆိုသည့် စကားလုံးသည် လက်တင်ဘာသာမှ ဆင်းသက်လာပြီး “သင်္ချိုင်းမဝင်မီ မိမိကိုယ်ကို ပြန်ကြည့်ခြင်း” ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်သဘော ပါဝင်ကြောင်း၊ တစ်နည်းအားဖြင့် အနာဂတ်တွင် မိမိတစ်နေ့ ဖြစ်လာမည့်ပုံရိပ်ကို ကြိုတင်မြင်ရခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူက ဆိုသည်။
သူ၏အဆိုအရ လူအများစုသည် သေဆုံးမီ နှစ်ပတ်ကျော်ကြာ မေ့မြောအခြေအနေ၌ ရှိတတ်ပြီး၊ တခါတရံ ပြန်လည်အသိစိတ်ဝင်လာသည့် ခဏအတွင်း မိမိဘဝတစ်လျှောက်လုံး ရုပ်ရှင်တစ်ပုဒ်လို ပြန်လည်လည်ပတ်သွားတတ်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။ “မိခင်ကို သတိရတာ၊ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရတဲ့ အချိန်၊ အတူရယ်ကြရတဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်၊ ဇနီးနဲ့ သားသမီးတွေ… အဲဒီပုံရိပ်တွေ ပေါ်လာပြီး ‘ဒါနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ’ လို့ ခံစားရရင် အဲဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ သေခြင်း၊ ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝပါ” ဟု ယူက ပြောသည်။
အသက်ရှင်သူထက် သေဆုံးသူများနှင့် ပိုမိုဆက်ဆံရသည့် လုပ်ငန်းဖြစ်သော်လည်း သူသည် အလုပ်ထွက်ရန် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားဖူးကြောင်း ဆိုသည်။ “ကျွန်တော် တွေ့ရတဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက် ကျွန်တော်က နောက်ဆုံးဆရာဝန်ပါ။ အခုအချိန်မှာ သူတို့အတွက် အခြားဆရာဝန် မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဂရုတစိုက်ကြည့်ပြီး သေသေချာချာ နားထောင်သင့်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ အဲဒီအဓိပ္ပာယ်အရ ကျွန်တော့်မှာ ကောင်းတဲ့အလုပ်တစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်” ဟု သူက ပြောကြားခဲ့သည်။