နယူးယောက်မြို့မြေအောက် ရေဆိုးမြောင်းထဲဝင်ရတာ ဘယ်လိုအတွေ့အကြုံမျိုးလဲ

နယူးယောက်မြို့တွင်း မြေအောက် ရေဆိုးမြောင်းတွေထဲကို လူအုပ်စုငယ်တချို့ လျှို့ဝှက်ဝင်ထွက်နေတဲ့ ဗီဒီယိုတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အရင်မြို့ပြစူးစမ်းသူ စတိဗ် ဒန်ကန်က အဲဒီလိုနေရာတွေထဲ ဝင်ရတဲ့ အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်သုံးသပ် ပြောဆိုထားပါတယ်။ သူ့အဆိုအရ အနံ့ဆိုးတွေ၊ ကြွက်တွေထက် ပိုဆိုးတာက ပိုးဟပ်တွေဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်များလွန်းတဲ့ ဒီနေရာတွေထဲ ဝင်ရတာဟာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ကြောင်းလည်း ပြောပါတယ်။
အသက် ၄၈ နှစ်ရှိပြီး လက်ရှိ မေရီလန်းပြည်နယ်တွင် နေထိုင်နေသည့် ဒန်ကန်က နယူးယောက်မြို့အောက်က အမှိုက်ရည်တွေ ပြည့်နေတဲ့ မြေအောက်လမ်းကြောင်းတွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီးနောက် Brooklyn နဲ့ Queens တို့မှာ လူအုပ်စုငယ်တွေ ရေဆိုးမြောင်းစနစ်အတွင်း ဝင်ထွက်နေတဲ့ CCTV ဗီဒီယိုတွေ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကို သတိပြုမိခဲ့ကြောင်း ဆိုပါတယ်။ ရဲတပ်ဖွဲ့က အဲဒီဖြစ်ရပ် ၃ ခုကို ဆက်လက် စုံစမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ပြည်သူလူထုအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မတွေ့ရကြောင်း ပြောထားသည်။ တာဝန်ရှိသူတွေက နယူးယောက်မြို့ရဲ့ ရေဆိုးပိုက်လိုင်းစုစုပေါင်း 7,400 မိုင် (12,000 ကီလိုမီတာ) ထဲကို ဝင်ရောက်ခြင်းဟာ တရားမဝင်သလို အန္တရာယ်လည်း အလွန်ကြီးကြောင်း ထပ်မံ သတိပေးထားပါတယ်။
ဒန်ကန်ရဲ့အမြင်အရ အဲဒီလူအုပ်စုတွေဟာ သူလိုပဲ စူးစမ်းလေ့လာသူတွေ ဖြစ်နိုင်ပြီး မြို့အောက်က 19 ရာစုကတည်းက တည်ဆောက်ထားတဲ့ ရေဆိုးမြောင်းကြီးတွေကို ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အချို့အပိုင်းတွေဟာ အချင်း ၆ ပေ (၁.၈ မီတာ) ကျော်လွန်တဲ့အထိ ကျယ်ဝန်းလို့ လူအများစုအတွက် မတ်တပ်ရပ်ပြီး လမ်းလျှောက်နိုင်လောက်အောင် နေရာရပြီး လက်လုပ်အုတ်တံတိုင်းတွေ၊ လှပတဲ့ မုခ်ကွင်းပုံစံတွေပါ တွေ့ရတတ်တယ်လို့ သူက ဆိုပါတယ်။ အဲဒီလမ်းကြောင်းတချို့ကတော့ စက်မှုလုပ်ငန်းတွေ မဖွံ့ဖြိုးမီက နယူးယောက်မြို့ကို အထောက်အပံ့ပေးခဲ့တဲ့ သဘာဝရေစီးလမ်းကြောင်းဟောင်းတွေကို အခြေခံထားတာဖြစ်ပြီး မြို့ကြီး ကြီးထွားလာချိန်မှာ အဲဒီချောင်းတွေကို မြေအောက်ပို့ပြီး ရေဆိုးမြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ရကြောင်းလည်း ထောက်ပြပါတယ်။
ဗီဒီယိုတွေထဲက တချို့အုပ်စုတွေဟာ မြေအောက်ထဲမှာ ၃ နာရီအထိ ရှိနေခဲ့ကြတာကို တွေ့ရပြီး ဒီလိုကြာရှည် နေရတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး ထင်ရပေမယ့် မြေလျှောတဲ့၊ စိုစွတ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ စီးဆင်းနေတဲ့ ရေတွေကြားမှာ လှုပ်ရှားသွားလာရတာကြောင့် အချိန်က မြန်မြန် ကုန်သွားတတ်တယ်လို့ ဒန်ကန်က ပြောပါတယ်။ ထို့အပြင် အဲဒီအုပ်စုတွေဟာ ခရီးသွားဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ကို ရွေးထားကြောင်းလည်း သူက မှတ်ချက်ပြုခဲ့ပြီး ရက်အနည်းငယ်အရင်က မိုးကြီးထားတာကြောင့် စနစ်အတွင်းရှိ ရေစီးနဲ့ အမှိုက်စီးဆင်းမှု အများစု ရှင်းလင်းသွားနိုင်သလို မနက်စောစောအချိန်မှာ ဝင်ရင် နေ့လယ်ပိုင်းထက် အမှိုက်စီးဆင်းမှု ပိုနည်းနိုင်ကြောင်း ဆိုပါတယ်။ “သူတို့ စုံစမ်းလေ့လာထားတာပဲ” ဟု ဒန်ကန်က ပြောပါတယ်။
သို့သော် ရောဂါပိုးများနိုင်သည့် အဲဒီမြေအောက်ပတ်ဝန်းကျင်တွေအတွင်း မမြင်ရတဲ့ အန္တရာယ်တွေကလည်း ရှိနေကြောင်း သူက သတိပေးပါတယ်။ ဒန်ကန်ကိုယ်တိုင်လည်း ကူးစက်ပြင်းထန်တဲ့ လက်ခြေအစွန်းပိုင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာကြောင့် ဆေးရုံတက်ခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံ ၂ ကြိမ်ရှိခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ စူးစမ်းလေ့လာရေးကို ရပ်နားလိုက်ရကြောင်း ပြောပါတယ်။ အတွေ့အကြုံရှိသူတွေကတော့ ပုပ်သိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပြီး မီးလောင်နိုင်ခြေရှိတဲ့ hydrogen sulfide အပါအဝင် အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဓာတ်ငွေ့အဆင့်တွေကို စစ်ဆေးဖို့ gas meter တွေ ယူဆောင်သွားလေ့ရှိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အနံ့အကြောင်း ပြောရာမှာတော့ ရေဆိုးနံ့က ထင်သလောက် မပြင်းထန်တတ်ဘဲ စနစ်ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ရေဆိုးမြောင်းဆိုရင် အယပ်ကျင်း၊ ဓာတ်မြေသြဇာပုံလို အနံ့မျိုးသာ ရှိနိုင်ပြီး ဆိုးရွားလာရင်တော့ “သေခြင်းတရားလို” နံ့ထွက်နိုင်တယ်လို့ သူက ဆိုပါတယ်။
အောက်မြေစူးစမ်းလေ့လာသူတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်နေပါတယ်။ ဗီဒီယိုထဲက လူအုပ်စုတွေဟာ ရေမစိုတဲ့ hip waders ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး headlamp တွေ၊ တူးတံလို ထင်ရတဲ့ ကိရိယာတွေကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားတာကြောင့် တချို့မြို့ခံတွေက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနိုင်တယ်လို့ စိုးရိမ်နေကြပါတယ်။ နယူးယောက်တက္ကသိုလ်က အင်ဂျင်နီယာပညာရှင် Magued Iskander ကလည်း “ရေဆိုးမြောင်းတွေက အဆောက်အအုံတွေထဲ ဝင်ထွက်ရာ လမ်းကြောင်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာလည်း ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတွေဟာ ရေဆိုးမြောင်းကနေ ထွက်ပြေးတာကို မြင်ဖူးကြပါတယ်။ ဒီလိုညစ်ပတ်တဲ့နေရာထဲကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းနဲ့ ဝင်မယ်လို့တော့ ထင်ရခက်တယ်” ဟု ပြောပါတယ်။
အတိတ်ကာလတွေမှာလည်း ရဲတပ်ဖွဲ့က မြေအောက်မှာ ရတနာရှာသူတွေကို ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က Brooklyn ရေဆိုးမြောင်းတစ်ခုထဲမှာ ရွှေ၊ လက်ဝတ်ရတနာနဲ့ တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းတွေ ရှာဖွေခဲ့ကြတဲ့ အမျိုးသား ၃ ဦးကို အိမ်ဖောက်မှုနဲ့ အခြားစွဲချက်တွေဖြင့် တရားစွဲဆိုခဲ့ပြီး ၁၀ နှစ်ခန့်ကလည်း မြို့၏ မြေအောက်စနစ်ကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့ Environmental Protection ဌာနဝန်ထမ်းတစ်ဦးအပါအဝင် တခြား ၃ ဦးကို maintenance hole မှ ထွက်လာချိန်မှာ ဖမ်းဆီးခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။
ပြစ်မှုဆိုင်ရာ စုံစမ်းရေးအရာရှိဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး Manhattan ရှိ John Jay College of Criminal Justice မှ ပါမောက္ခ David Sarni ကတော့ ဒီဗီဒီယိုတွေက မြို့ရဲ့ အရေးကြီး အခြေခံအဆောက်အအုံတွေ ဘယ်လောက်ထိ အားနည်းလွယ်ကူနိုင်သလဲဆိုတာကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေတယ်လို့ မှတ်ချက်ပြုပါတယ်။ “ဒါကို မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတွေက အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မလား” ဟု မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ပြီး “အရာရာကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မယူဘဲ အမြဲတမ်း အဆိုးဘက်ကနေပါ စဉ်းစားထားရမယ်” ဟု သတိပေးထားပါတယ်။
ယခုအခါ အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းမှာ လုပ်ကိုင်နေတဲ့ ဒန်ကန်ကတော့ သူနဲ့ သူ့ခေတ်တန်း စူးစမ်းလေ့လာသူအများစုကို ငွေကြေးရလိုမှုလည်း မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်လည်း မလှုံ့ဆော်ခဲ့ကြောင်း ပြောပါတယ်။ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်များအစောပိုင်းက နယူးယောက်၊ လန်ဒန်၊ ပါရီ စတဲ့မြို့တွေက မြေအောက်လမ်းကြောင်းတွေအတွင်း သူသွားရောက်ခဲ့ရာမှာ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်း အနည်းငယ်သာ တွေ့ရပြီး အကြွေးကတ်တစ်ခု၊ သက်တမ်းရင့် ပိုက်ဆံအိတ်တစ်လုံးမျိုးသာ တွေ့ခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ “ဒီလိုနေရာတွေဟာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး လုံခြုံစွာ စူးစမ်းဖို့ အချိန်ပေးစီစဉ်မှုနဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှု အများကြီး လိုအပ်ပါတယ်။ သေးငယ်တဲ့ စိန်နားကပ်တစ်လုံးတွေ့ရနိုင်ခြေ အနည်းငယ်လောက်အတွက် ဒီအရာတွေ အကုန်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု သူက ပြောပြီး “တကယ့် ဆွဲဆောင်မှုကတော့ အသစ်အဆန်းတစ်ခုကို မြင်ရတာ၊ ဒါမှမဟုတ် မြို့ကို အခြားပုံစံနဲ့ ခံစားနိုင်တာပါ” ဟု နိဂုံးချုပ်ထားပါတယ်။