---

ကနေဒါ၏ တန်ဖိုး အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃၉.၁၄ ဘီလျံ (ကျပ် ၆၀ ထရီလီယံအထိ) ရှိသည့် မျိုးဆက်သစ် ရေငုပ်သင်္ဘော စီမံကိန်းကို ရရှိရန် ကိုရီးယားအစိုးရနှင့် ကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်းများက နောက်ဆုံးအကြိမ် အားထုတ်နေကြပြီး၊ အော်တာဝါအစိုးရက ယခုလကုန်တွင် ဦးစားပေး တင်ဒါရှင်ကို ရွေးချယ်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ တင်ဒါယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် Hanwha Ocean ဦးဆောင်သည့် ကိုရီးယားအဖွဲ့သည် ဂျာမနီ TKMS ကို ယှဉ်ပြိုင်နေသည်။

ကနေဒါအတွက် အဆိုပါစီမံကိန်းမှာ Royal Canadian Navy ၏ ဟောင်းနွမ်းနေသော Victoria-class ရေငုပ်သင်္ဘော ၄ စီးကို ၃,၀၀၀ တန် ဒီဇယ်-လျှပ်စစ် ရေငုပ်သင်္ဘော ၁၂ စီးဖြင့် အစားထိုးရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး၊ ရေရှည် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု၊ အကြီးစားပြင်ဆင်မှုနှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှုများပါ ပါဝင်သည့် စုစုပေါင်း စာချုပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

Hanwha Ocean ၏ အဆိုပြုချက်မှာ ယခင် Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering က တည်ဆောက်ခဲ့သော KSS-III အတန်းအစား ၃,၀၀၀ တန် Dosan Ahn Chang-ho ရေငုပ်သင်္ဘောကို အခြေခံထားသည်။ ကုမ္ပဏီက ပထမ ၄ စီးကို ၂၀၃၅ ခုနှစ်တွင် ကနေဒါသို့ ပို့ဆောင်ပြီး ၁၂ စီးလုံးကို ၂၀၄၃ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းထားသည်။ TKMS ၏ စာရွက်ပေါ် ဒီဇိုင်းနှင့်မတူဘဲ Dosan Ahn Chang-ho သည် ကိုရီးယားရေတပ်တွင် လက်တွေ့အသုံးပြုနေပြီး စစ်ဆင်ရေး အတွေ့အကြုံရှိသည့် အားသာချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဟန်ယန်းတက္ကသိုလ် ပြည်သူ့မူဝါဒဘွဲ့လွန်ကျောင်း ပါမောက္ခနှင့် ကိုရီးယား ရေငုပ်သင်္ဘော ကပ္ပတိန်ဟောင်း Moon Keun-sik ကလည်း ကိုရီးယားဘက်သည် နည်းပညာပိုင်းတွင် အနည်းငယ် အသာစီးရနိုင်ကြောင်း သုံးသပ်သည်။ “ရေငုပ်သင်္ဘော စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းအရ ကိုရီးယားဟာ ဂျာမနီနဲ့ တန်းတူ သို့မဟုတ် အနည်းငယ် သာနိုင်ပါတယ်” ဟု ၎င်းက ပြောကြားပြီး “Dosan Ahn Chang-ho က လက်တွေ့အသုံးပြုနေတဲ့ ၃,၀၀၀ တန် ရေငုပ်သင်္ဘောဖြစ်ပေမယ့် ဂျာမနီဘက်ကတော့ အဆိုပြုချက်ကို အစကနေ တည်ဆောက်ရမယ်” ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် ကနေဒါ၏ အကဲဖြတ်မှုတွင် နည်းပညာသတ်မှတ်ချက်များသည် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ သက်ဆိုင်ပြီး ကျန် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ MRO စွမ်းရည်နှင့် စက်မှုလုပ်ငန်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတို့အပေါ် မူတည်သည်။ Hanwha ဘက်ကလည်း ထိုကဏ္ဍများတွင် အားသာချက်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်နေပြီး၊ ကိုရီးယားအစိုးရ၏ ဟိုက်ဒရိုဂျင်နှင့် စွမ်းအင်ကဏ္ဍများကို ကနေဒါနှင့် ပူးပေါင်းမြှင့်တင်ရန် ကတိကဝတ်ပြုမှုက ကိုရီးယားဘက်အတွက် အလှည့်အပြောင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း Moon က သုံးသပ်သည်။ ထို့ပြင် ကနေဒါရေပိုင်နက်အတွင်း Dosan Ahn Chang-ho ပါဝင်သည့် ပူးတွဲရေတပ်လေ့ကျင့်မှုများကလည်း ကနေဒါပြည်သူနှင့် စစ်တပ်အကြား ကိုရီးယားအပေါ် သဘောကျမှုကို မြင့်တက်စေခဲ့ကြောင်း ၎င်းက ဆိုသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဂျာမနီနှင့် ကနေဒါတို့သည် NATO အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်နေခြင်းက ကိုရီးယားအတွက် အရေးပါသည့် နိုင်ငံရေးအဟန့်အတားတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေသည်။ ထိုအားနည်းချက်ကို လျှော့ချရန် Hanwha ဦးဆောင်သည့် “Team Korea” က ဟိုက်ဒရိုဂျင်၊ LNG၊ လေယာဉ်အာကာသနည်းပညာနှင့် ရေနံကဏ္ဍတို့ကို လွှမ်းခြုံသည့် စက်မှုလုပ်ငန်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး အစီအစဉ်ကြီးတစ်ရပ်ကို တင်ပြထားပြီး ကနေဒါကုမ္ပဏီများနှင့် လက်မှတ်ရေးထိုးထားသည့် နားလည်မှုစာချွန်လွှာ ၇၅ ခုခန့်ကို အားပြုထားသည်။ ထင်ရှားသည့်အချက်အဖြစ် Hyundai Motor Group ၏ Project Beaver ဟုခေါ်သည့် တန်ဖိုး ၄ ထရီလီယံဝမ်ခန့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အစီအစဉ်ကိုလည်း ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး၊ ကိုရီးယားဘက်က ရေငုပ်သင်္ဘောစာချုပ် ရရှိပါက ကနေဒါတွင် ဟိုက်ဒရိုဂျင် အရည်ဖျော်စက်ရုံများ၊ လောင်စာဖြည့်စခန်းများနှင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင် ထရပ်ကား ထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံ ပါဝင်သည့် ဟိုက်ဒရိုဂျင် မိုဘိုင်းလ်စနစ် အပြည့်အစုံကို တည်ဆောက်မည်ဟု ကမ်းလှမ်းထားသည်။

သို့သော် Asan Institute for Policy Studies မှ သုတေသနပညာရှင် Yang Uk က ကိုရီးယား၏ အဆိုပြုချက်သည် ကနေဒါ၏ မဟာဗျူဟာရည်မှန်းချက်များနှင့် ကိုက်ညီခြင်း ရှိမရှိ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ သူက “ကနေဒါရဲ့ အဓိက စိုးရိမ်ချက်က လက်နက်ပစ္စည်း ထုတ်လုပ်ရုံထက် ပိုပါတယ်။ အာတိတ်ဒေသတစ်လျှောက် ရေတပ်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနဲ့ စနစ်ချိတ်ဆက် အသုံးပြုနိုင်စွမ်း (interoperability) ကို ပိုမိုလိုအပ်နေပါတယ်” ဟု ပြောကြားသည်။ ထို့အပြင် NATO မူဘောင်အောက်တွင် ဂျာမနီသည် အဆိုပါဒေသ၌ ကနေဒါနှင့် ရေတပ်ဆက်ဆံရေး ခိုင်မာနေပြီးဖြစ်သဖြင့် ရေရှည် ရေတပ်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းနှင့် မဟာဗျူဟာညီညွတ်မှုအရ ဂျာမနီက ဆိုးလ်ထက် အသာရနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ၎င်းက သုံးသပ်ခဲ့သည်။