ကိုရီးယား၏ ကမ္ဘာ့ယဉ်ကျေးမှု လွှမ်းမိုးမှုမှာ ဆက်လက် မြင့်တက်လာနေသော်လည်း ပြည်ပမှ ချီးကျူးမှုကို အလွန်အကျွံ အားထားလာခြင်းက “ဂါ့ပ်ပေါင် (Gukppong)” ဟု ခေါ်သော အတွင်းကျကျ အားကျမှုနှင့် မျိုးချစ်စိတ် အလွန်အကျွံဖြစ်ပေါ်စေသည့် သဘောထားကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေနိုင်ကြောင်း ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်က ထောက်ပြထားသည်။ ထိုသဘောထားသည် ခဏတာ စိတ်ကျေနပ်မှုကိုသာ ပေးနိုင်ပြီး ရေရှည်တွင် အပေါ်ယံဆန်သည့် အမြင်တစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်နိုင်ကြောင်းလည်း သတိပေးထားသည်။
ဆောင်းပါးရှင် မင်ဆောင်ဂျေး (Min Seong-jae) က BTS ၏ Netflix တွင် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည့် ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှု၊ အော်စကာဆုနှင့် အခြား နိုင်ငံတကာ ဆုပေးပွဲများတွင် K-pop အဖွဲ့များနှင့် ကိုရီးယားဆန်သည့် ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှုများ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အာရုံစိုက်ခံရနေခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ကိုရီးယားမီဒီယာအချို့က နိုင်ငံခြားသားများက K-pop၊ K-beauty အပါအဝင် ကိုရီးယားထုတ်ကုန်များနှင့် ကိုရီးယားယဉ်ကျေးမှုကို အံ့ဩအားကျနေသည့်ပုံစံဖြင့် တင်ဆက်သည့် “reaction stories” များကို အလွန်အကျွံ ထုတ်လုပ်နေကြောင်း ဝေဖန်ထားသည်။ “Why foreigners are envious of Korea”၊ “Americans crying over K-drama” စသည့် ဆွဲဆောင်မှုမြင့် ခေါင်းစဉ်များလည်း မကြာခဏ အသုံးပြုနေကြောင်း ဆိုသည်။
“Gukppong” ဟူသည်မှာ ကိုရီးယားစကားလုံး “guk” (နိုင်ငံ) နှင့် “ppong” (မူးယစ်ဆေးဟု သုံးသည့် slang စကား) ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဝေါဟာရဖြစ်ပြီး နိုင်ငံဂုဏ်ယူစိတ်ကြောင့် မူးယစ်သလို ခံစားရသည့် စိတ်ခံစားမှုကို ဖော်ပြသည်။ နိုင်ငံခြားသားများ၏ ချီးကျူးမှုကို အခြေခံပြီး ထုတ်လုပ်သည့် မီဒီယာအကြောင်းအရာများကိုလည်း “Gukppong content” ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
မင်ဆောင်ဂျေး၏ အမြင်အရ ကိုရီးယားလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် စုပေါင်းဝါဒ (collectivism) နှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်အတွေးအခေါ် အမွေအနှစ်တို့ကြောင့် “ငါ” နှင့် “ငါတို့” ကြား နယ်နိမိတ်သည် မကြာခဏ ပျော့ပြောင်းနေတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုရီးယားအနုပညာရှင်တစ်ဦး အောင်မြင်လျှင် နိုင်ငံသားများက “ငါတို့လည်း အောင်နိုင်နေပြီ” ဟု ခံစားတတ်ကြသည်။ ထို့အပြင် အခြားသူများ၏ အမြင်ကို အလွန်အရေးထားသည့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဆိုင်ရာ အလေ့အထများကြောင့် ပြည်ပမှ ကိုရီးယားကို မည်သို့မြင်မည်ဆိုသည်ကို ပိုမိုအရေးစိုက်လာနိုင်ကြောင်းလည်း ဖော်ပြထားသည်။
သို့သော် Gukppong ဖြစ်စဉ်ကို ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ရှင်းလင်းမသတ်မှတ်နိုင်ကြောင်း ဆောင်းပါးက ထပ်မံ ရှင်းပြထားသည်။ ပိုမို လက်တွေ့ကျသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကိုရီးယားမီဒီယာစနစ်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့သော အကြောင်းအရာများသည် ထုတ်လုပ်ရလွယ်ကူ၊ ကုန်ကျစရိတ်နည်း၊ ပရိသတ်၏ စိတ်ကျေနပ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ရရှိစေကာ click နှင့် engagement များကိုလည်း ဆွဲဆောင်နိုင်သဖြင့် အကျိုးအမြတ် ပိုမိုရနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ် algorithm များကလည်း ထို content များကို ပိုမို ဖြန့်ချိပေးနေသဖြင့် မီဒီယာသည် လူထုစိတ်ထားကို ရိုးရိုးလေး ထင်ဟပ်ရုံသာမက ထိုစိတ်ထားကိုပင် ဖန်တီးဖြစ်ပေါ်စေကာ ငွေရှာနိုင်သည့် ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနေကြောင်း ထောက်ပြထားသည်။
ကိုယ့်နိုင်ငံသားများ၏ အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ယူခြင်းသည် မမှားယွင်းသော်လည်း ခေတ်သစ်ကိုရီးယားတွင် ပြည်ပအသိအမှတ်ပြုမှုကို အလွန်အကျွံ လိုလားလာပြီး အပြင်ဘက်မှ လက်ခုပ်သံများဖြင့် ကိုယ့်တန်ဖိုးကို သက်သေပြရန် မှီခိုလာခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း ဆောင်းပါးက သတိပေးထားသည်။ Gukppong content ကို အလွန်အကျွံ စားသုံးမိပါက ချီးကျူးသံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ဝေဖန်သံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည့် echo chamber တစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိနိုင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် မတူညီသောအမြင်များနှင့် နူးညံ့သိသာသည့် ရှုထောင့်များကို လျစ်လျူရှုမိနိုင်ကြောင်းလည်း ဆိုထားသည်။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် ထိုသဘောထားက superiority ခံယူမှုနှင့် အခြားအုပ်စုများအပေါ် ရန်လိုမှုတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ မုန်းတီးမှုနှင့် လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုအထိ ဦးတည်သွားနိုင်ကြောင်းလည်း သုံးသပ်ထားသည်။
နိဂုံးချုပ်အားဖြင့် ကိုရီးယား၏ အောင်မြင်မှုများသည် အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသည့် အောင်မြင်မှုများဖြစ်ပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ပြည်ပ၏ အတည်ပြုချက်ကို ရယူရန် မလိုအပ်ကြောင်း ဆောင်းပါးက ဆိုသည်။ အပြင်မှ ဘယ်လောက် ကျယ်လောင်စွာ အားပေးနေသည်ဆိုသည်အပေါ် မမူတည်ဘဲ ကိုယ်တိုင်တည်ငြိမ်သေချာသည့် အမြင်ဖြင့် မည်သည့်အရာများ တည်ဆောက်ပြီးပြီ၊ မည်သည့်အရာများ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရဦးမည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားခြင်းကသာ ပိုမိုအခြေခံကျသည့် ယုံကြည်မှုဖြစ်ကြောင်း အလေးပေး ရေးသားထားသည်။