မြောက်ကိုရီးယားနှင့် အလျင်စလို သဘောတူညီမှုရှာမှု၏ အန္တရာယ်များ
အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်၏ ညှိနှိုင်းရေးပုံစံသည် လုပ်ငန်းစဉ်ထက် အရှိန်အဟုန်ကို ပိုဦးစားပေးလွန်းသဖြင့် မြောက်ကိုရီးယားနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ဆွေးနွေးမှုများ ပြန်လည်စတင်လာပါက ပြဿနာဖြေရှင်းရေးထက် ပြုံးယမ်းဘက်က အခွင့်သာသွားနိုင်ကြောင်း ဤသုံးသပ်ချက်က ထောက်ပြထားသည်။ ဟနွိုင်းထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲ မအောင်မြင်ခဲ့သည့် နောက်ခံအခြေအနေများနှင့် ထရမ့်၏ ဒုတိယသက်တမ်းအတွင်း ပိုမိုကိုယ်ပိုင်ဆန်လာသည့် နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒတို့ကို နှိုင်းယှဉ်သုံးသပ်ကာ သတိပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဆောင်းပါးရှင် Troy Stangarone ၏ သုံးသပ်ချက်အရ ထရမ့်၏ ပထမသက်တမ်းတွင်ပင် သမ္မတသည် မြောက်ကိုရီးယားခေါင်းဆောင် ကင်ဂျုံအွန်နှင့် တွေ့ဆုံလိုသည့် ဆန္ဒရှိခဲ့သော်လည်း အမေရိကန်ဘက်မှ Stephen Biegun ကို အထူးကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခန့်အပ်ကာ ပုံမှန်သံတမန်ရေးလမ်းကြောင်းများအတိုင်း ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ၂၀၁၉ ခုနှစ် ဟနွိုင်းထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲ၌ မြောက်ကိုရီးယားဘက်က မူအားဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်အများစုကို ထရမ့်-ကင် တွေ့ဆုံပွဲအတွင်း တိုက်ရိုက်ချုပ်ဆိုစေလိုခဲ့ပြီး ရလဒ်အာမခံချက်မရှိဘဲ လက်တွေ့မကျသည့် အဆိုပြုချက်ကို တင်ပြခဲ့သဖြင့် ဆွေးနွေးပွဲ ပျက်ကွက်ခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။
ထရမ့်၏ ဒုတိယသက်တမ်းမှာမူ ပထမသက်တမ်း၏ ဆက်လက်မှုမဟုတ်ဘဲ အားနည်းချက်များကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည့် အခြေအနေတစ်ရပ်ဖြစ်လာကြောင်း စာရေးသူက သုံးသပ်ထားသည်။ တရားဝင်မူဝါဒရေးဆွဲမှုစနစ်များ၏ ထိန်းချုပ်မှု လျော့နည်းလာပြီး အိမ်ဖြူတော်အကြီးအကဲ Susie Wiles ကလည်း မိမိတာဝန်မှာ ထရမ့်ကို တားဆီးရန်မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏အစီအစဉ်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် ကူညီရန်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုထားသည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒသည် ယခင်အစိုးရများထက် ပိုမိုကိုယ်ပိုင်ဆန်လာပြီး လုပ်ငန်းစဉ်အခြေပြုမှုလည်း နည်းပါးလာခဲ့သည်။
ထရမ့်၏ ဒုတိယသက်တမ်းအတွင်း လေ့လာနိုင်သည့် အဓိကညှိနှိုင်းမှု သုံးမျိုးမှာ ကုန်သွယ်ရေးသဘောတူညီချက်များ၊ ယူကရိန်းစစ်ပွဲ အဆုံးသတ်ရေးကြိုးပမ်းမှုများနှင့် အီရန်နှင့် ဆွေးနွေးမှုများ ဖြစ်သည်။ ကုန်သွယ်ရေးကဏ္ဍတွင် အခွန်တိုးမြှင့်မှုများကို အလျင်အမြန် ဆောင်ရွက်ရန် ဦးစားပေးခဲ့ပြီး တရားရုံးများက မသင့်လျော်စွာ အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသော ကုန်သွယ်ရေးဥပဒေ နှစ်ခုအောက်တွင် အခွန်တိုးခဲ့သည်။ ယင်းအရှိန်မြန်မှုကြောင့် နိုင်ငံအများအပြားကို ဆွေးနွေးပွဲစားပွဲသို့ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှင်းလင်းတိကျသည့် ဥပဒေမူဘောင် မရှိသဖြင့် အခွန်စည်းမျဉ်းများကို နောက်ကြောင်းပြန်တည်ဆောက်ကာ သဘောတူညီချက်များကို ထိန်းသိမ်းရသည့် အခြေအနေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထရမ့်ကို “သဘောတူညီမှုဖန်တီးသူ” ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း ရလဒ်များမှာ အဖွဲ့အသီးသီး၏ လက်ရည်လက်သွေးပေါ် မူတည်နေသည့် ပုံစံမျိုးသာ ဖြစ်နေကြောင်း ဆောင်းပါးက ဖော်ပြသည်။ အင်ဒိုနီးရှားကဲ့သို့ သြဇာအင်အားနည်းပါးသည့် နိုင်ငံများက အသေးစိတ်ကတိကဝတ်များကို လက်ခံခဲ့ပြီး အမေရိကန်-အင်ဒိုနီးရှား ကုန်သွယ်ရေးသဘောတူညီချက် စာတမ်းမှာ စာမျက်နှာ ၄၅ မျက်နှာ ရှိသည်။ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ၊ ဂျပန်နှင့် ဥရောပသမဂ္ဂတို့ကမူ သြဇာအင်အား ပိုမိုရှိသဖြင့် တိုတောင်းသည့် သဘောတူညီချက်များသာ ချုပ်ဆိုနိုင်ပြီး အရေးကြီးသော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို နောက်ပိုင်းသို့ ရွှေ့ဆိုင်းထားခဲ့သည်။ တရုတ်နိုင်ငံအနေဖြင့်လည်း အရေးကြီးသတ္တုဓာတ်များ၏ ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်အပေါ် ၎င်း၏သက်ရောက်မှုကို အသုံးချကာ ထရမ့်နှင့် တန်းတူညီမျှ ညှိနှိုင်းနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
မြောက်ကိုရီးယား၏ အနေအထားမှာ ဟနွိုင်းဆွေးနွေးပွဲနောက်ပိုင်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့ကြောင်း သုံးသပ်ထားသည်။ ပြုံးယမ်းသည် နျူကလီးယားအစီအစဉ်ကို ဆက်လက်တိုးတက်အောင်လုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ရုရှားနှင့် ဆက်ဆံရေးကိုလည်း တိုးချဲ့ခဲ့သည်။ ထိုပူးပေါင်းဆက်ဆံရေးကြောင့် ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုများ၏ ထိရောက်မှု လျော့ကျလာပြီး စီးပွားရေးနှင့် လုံခြုံရေးအရ အကျိုးကျေးဇူးများလည်း ရရှိနေကြောင်း ဆောင်းပါးက ဆိုသည်။ အမေရိကန်နှင့် စီးပွားရေးချိတ်ဆက်မှု နည်းပါးနေသည့်အတွက် ဝါရှင်တန်၏ ဖိအားပေးနိုင်စွမ်းလည်း လျော့နည်းသွားပြီး သဘောတူညီမှုမပါဝင်သည့် ညှိနှိုင်းရေးဆွဲချက်များကို မြောက်ကိုရီးယားက အခွင့်ကောင်းယူနိုင်သည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
ယူကရိန်းစစ်ပွဲနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ထရမ့်၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန်သည့် ချဉ်းကပ်ပုံ၏ အားနည်းချက်များ ထင်ရှားလာကြောင်း ဆောင်းပါးတွင် ထောက်ပြသည်။ မဲဆွယ်စည်းရုံးစဉ်က ထရမ့်သည် စစ်ပွဲကို “တစ်နေ့အတွင်း” အဆုံးသတ်နိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့ညှိနှိုင်းရေးအခြေခံအဆောက်အအုံမှာ အားနည်းနေခဲ့သည်။ ထရမ့်၏ စီးပွားရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်း Steve Witkoff ကို ရုရှားနှင့် ဆွေးနွေးမှု ဦးဆောင်ရန် တာဝန်ပေးခဲ့သော်လည်း ပဋိပက္ခအကြောင်း တလျှောက်လုံးကျွမ်းကျင်မှု မလုံလောက်သဖြင့် ထိရောက်မှု မရှိခဲ့ကြောင်း၊ အမေရိကန်၏ ဖိအားသည် ရုရှားထက် ယူကရိန်းအပေါ် ပိုမိုကျရောက်ခဲ့ကြောင်းလည်း ဖော်ပြထားသည်။
အီရန်နှင့် ဆိုင်သော ဆွေးနွေးမှုများတွင်လည်း ထိုသဘောတရားတူညီသည့် ပုံစံကို တွေ့ရကြောင်း ဆောင်းပါးက ဆိုသည်။ စစ်ပွဲမစတင်မီ Witkoff နှင့် ထရမ့်၏ သားမက် Jared Kushner တို့က အီရန်၏ နျူကလီးယားအစီအစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ တီဟီရန်နှင့် ဆွေးနွေးခဲ့သော်လည်း အဆင့်မြင့်နျူကလီးယားညှိနှိုင်းမှုအတွက် လိုအပ်သည့် နည်းပညာပိုင်းနှင့် သံတမန်ပိုင်းကျွမ်းကျင်မှု မလုံလောက်ခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။ စစ်ပွဲစတင်ပြီးနောက်လည်း ထရမ့်က အခြေအနေမည်သို့ဖြစ်စေ မကြာမီ အဆုံးသတ်တော့မည်ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့ပြီး အီရန်ဘက်က နျူကလီးယားလက်နက် မထုတ်လုပ်ရန် ကတိပြုထားကြောင်းကို အောင်မြင်မှုအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။ သို့သော် တီဟီရန်သည် ယင်းကတိကို ယခင်ကလည်း ထပ်တလဲလဲ ပေးထားသကဲ့သို့ အိုဘားမားအစိုးရနှင့် ချုပ်ဆိုခဲ့သည့် နျူကလီးယားသဘောတူညီချက်တွင်လည်း စာဖြင့် ကတိပြုခဲ့ဖူးကြောင်း ဆောင်းပါးက ထောက်ပြသည်။
ဟနွိုင်းတွင် မအောင်မြင်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံကို မြောက်ကိုရီးယားက သင်ခန်းစာယူထားမည်ဟု စာရေးသူက ယူဆထားသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲတစ်ခု မတိုင်မီ အရေးကြီးသောအသေးစိတ်များကို ကြိုတင်သေချာစွာ ချုပ်ဆိုဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် အမေရိကန်ဘက်က ပုံမှန်သံတမန်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်သို့ ပြန်မသွားပါက ပြုံးယမ်းသည် အပြည့်အစုံမပြင်ဆင်ထားသည့် ညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့များနှင့် ဆွေးနွေးရာတွင် အခွင့်ကောင်းယူနိုင်ပြီး ထရမ့်၏ အောင်မြင်မှုများကို အလွန်ချဲ့ကားတင်ပြလိုသည့် စိတ်သဘောကိုလည်း အသုံးချနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ချဉ်းကပ်ပုံကို သိသာထင်ရှားစွာ မပြောင်းလဲနိုင်ပါက ထရမ့်အစိုးရနှင့် မြောက်ကိုရီးယားအကြား မည်သည့်ဆွေးနွေးမှုမဆို အဓိကရလဒ်များ ရရှိရန် မလွယ်ကူကြောင်း သုံးသပ်ထားသည်။