လူသားတူစက်ရုပ်အတွက် အဝတ်ဒီဇိုင်းရေးဆွဲရေး ဟန်ဆေး၏ နောက်ထပ်မစ်ရှင်
ဟန်ဆေး (Hansae) သည် လူသားတူစက်ရုပ်များအတွက်လည်း အဝတ်အစားဒီဇိုင်းရေးဆွဲသည့် လုပ်ငန်းသစ်ကို စတင်လိုက်ပြီး စက်ရုပ်နှင့် လူသားတို့ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင် လုပ်ကိုင်မည့် အနာဂတ်အတွက် အခြေခံသစ်တစ်ရပ်ကို တင်ပြလိုက်သည်။ ကိုရီးယားနိုင်ငံ ဆိုးလ်မြို့ ဂန်နမ်ရပ်ကွက်ရှိ ကိုရီးယားအထည်အလိပ်လုပ်ငန်းများ ဖက်ဒရေးရှင်းရုံးတွင် ဇွန် ၈ ရက်က ပြုလုပ်သည့် မိတ်ဆက်ပွဲ၌ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်က စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကခုန်ပြသခဲ့ပြီး ဟန်ဆေး၏ ဒီဇိုင်းစိတ်ကူးကို ပိုမိုအာရုံစိုက်လာစေခဲ့သည်။
ဟန်ဆေး၏ CEO နှင့် Hansae Group ၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Kim Ik-whan က 3D ဒီဇိုင်းနည်းပညာကို ကိုရီးယားဖက်ရှင်ကုမ္ပဏီများအနက် အစောဆုံး တီထွင်အသုံးချနိုင်ခဲ့သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း၊ COVID-19 ကာလနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ပိတ်ဆို့မှုများအတွင်းလည်း စီးပွားရေးထိခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ပြောကြားချက်အရ ဟန်ဆေးသည် ဖက်ရှင်လက်လီ၊ အွန်လိုင်းစာအုပ်ရောင်းချမှု၊ ကွန်စတ်လက်မှတ်ရောင်းချမှုနှင့် မော်တော်ယာဉ်အစိတ်အပိုင်း ထုတ်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများကိုလည်း လည်ပတ်နေပြီး ဖက်ရှင်ဌာနတွင် ဒီဇိုင်နာ ၁၄၀ ဦး ရှိကာ နိုင်ငံ ၁၀ နိုင်ငံတွင် ထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံများနှင့် ပြည်ပလက်အောက်ခံကုမ္ပဏီများ ရှိသည်။ ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် 3D-based sampling အတွက် “virtual design” ဌာနကို ကိုရီးယားဖက်ရှင်လုပ်ငန်း၌ ပထမဆုံး စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး တစ်နှစ်လျှင် အမှန်တကယ် နမူနာပစ္စည်း ထုတ်လုပ်မှုကို ၅၀၀,၀၀၀ ခုမှ ၃၀၀,၀၀၀ ခုသို့ လျှော့ချနိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးနှင့် ထုတ်လုပ်မှုထိရောက်မှုကို တိုးတက်စေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် AI ဌာနကို ဖွင့်လှစ်ကာ စီမံကိန်းမှ ဒီဇိုင်း၊ ထုတ်ကုန်ဖွံ့ဖြိုးရေးအထိ အဆင့်တိုင်းကို အရှိန်မြှင့်တင်နေသည်။
ဟန်ဆေး၏ သုတေသနခေါင်းဆောင် Shon Ji-yeon က စက်ရုပ်များအတွက် အဝတ်အစား လိုအပ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မေးမြန်းခံခဲ့ရကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ သူမ၏အဆိုအရ စက်ရုပ်များသည် စက်ရုံကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိသော လုပ်ငန်းခွင်များတွင် လူသားများနည်းတူ ကာကွယ်မှု လိုအပ်ပြီး သင့်လျော်စွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အဝတ်အစားများက စက်ရုပ်များ၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးသည့်အပြင် အပူထုတ်လွှတ်မှုကိုလည်း လျှော့ချပေးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လေဝင်လေထွက်ကောင်းသည့် ဒီဇိုင်းများ သို့မဟုတ် mesh အထည်များကဲ့သို့ အအေးခံသက်ရောက်မှုရှိသော ပစ္စည်းများကို အသုံးချနိုင်ကြောင်း သူမက ဆိုသည်။
Shon Ji-yeon ၏အဆိုအရ စက်ရုပ်များ၏ ခန္ဓာဗေဒတည်ဆောက်ပုံသည် လူသားများနှင့် မတူညီသဖြင့် ဒီဇိုင်းစဉ်းစားပုံလည်း ကွဲပြားရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ စက်ရုပ်များတွင် အာရုံခံကိရိယာများ၊ ဘက်ထရီများနှင့် မော်တာများ ပါဝင်သကဲ့သို့ အဆစ်များကို ပိတ်ဆို့မထားဘဲ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စေရန် လိုအပ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထို့အပြင် စက်ရုပ်များသည် ကိုယ်တိုင် အဝတ်လဲနိုင်ခြင်း မရှိသေးသည့်အတွက် အလွယ်တကူ ဝတ်ဆင်၊ ချွတ်နိုင်အောင်လည်း ဒီဇိုင်းထုတ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ၎င်းက ဆိုသည်။
ဟန်ဆေးက စက်ရုပ်ဖက်ရှင်၏ နောက်ထပ် အရေးပါသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ရပ်မှာ လူသားနှင့် စက်ရုပ်အကြား စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ နီးကပ်မှုကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထောက်ပြထားသည်။ ကလေးများအတွက် ဆရာ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုမိဘများအတွက် စောင့်ရှောက်သူ၊ သို့မဟုတ် အလုပ်ခွင်တွင် လူသားဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်မည့် လက်တွဲဖော်အဖြစ် စက်ရုပ်များကို မြင်လာရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သည် အေးစက်ခြင်း သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်စေခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် “နူးညံ့ပြီး စိတ်အေးချမ်းစေသော” အသွင်အပြင် လိုအပ်ကြောင်းလည်း ကုမ္ပဏီက မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။
ဟန်ဆေး၏အဆိုအရ လူသားတူစက်ရုပ်များအတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် အဝတ်အစားများသည် အလှအပအတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ လုပ်ငန်းခွင်လုံခြုံရေး၊ ထိရောက်မှုနှင့် လူသား-စက်ရုပ် ပူးပေါင်းနေထိုင်မှုကို ပိုမိုသဘာဝကျစေရန် ရည်ရွယ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ “Humanoid Exhibition: Wear the Future” ဟု အမည်ပေးထားသည့် မိတ်ဆက်ပြပွဲမှာ စက်ရုပ်ဖက်ရှင်၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို သက်သေပြရန် ကုမ္ပဏီ၏ ပထမဆုံး စမ်းသပ်စီမံကိန်းဖြစ်ကြောင်းလည်း ဖော်ပြထားသည်။