၁၉၉၄ ခုနှစ် နွေဦးကာလတွင် မြောက်ကိုရီးယားအရာရှိတစ်ဦးက ပန်မွန်ဂျုံ၌ တောင်ကိုရီးယားဘက်နှင့် တွေ့ဆုံစဉ် “ဆိုးလ်မြို့က ဒီနေရာနဲ့ မဝေးပါဘူး။ စစ်ဖြစ်ရင် မီးပင်လယ်ဖြစ်သွားမယ်” ဟု ပြောခဲ့ပြီးနောက် ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်အခြေအနေ တင်းမာလာခဲ့သည်။ ဆိုးလ်မြို့တောင်ဘက် ၃၅ မိုင်ခန့်သာ ဝေးကွာသည့် နေရာများတွင် နေထိုင်သူများအတွက် ထိုစကားသည် စစ်အန္တရာယ်ကို လက်တွေ့နီးကပ်စွာ ခံစားရစေခဲ့သည်။
ဆောင်းပါးရေးသူ ဂျက်ဖရီ မီလာက ၁၉၅၃ ခုနှစ် ကိုရီးယား အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး သဘောတူညီချက်အပြီး မြောက်ကိုရီးယား၏ စစ်ရေးဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများ၊ ၁၉၆၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၉ ခုနှစ်အထိ DMZ တစ်လျှောက် နယ်စပ်တိုက်ပွဲများ၊ ၁၉၆၈ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် သမ္မတ ပတ်ခ်ချောင်ဟီးကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းမှုနှင့် USS Pueblo ကို ဖမ်းဆီးသိမ်းယူမှု၊ ၁၉၆၉ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် အမေရိကန် ရေတပ် စူးစမ်းရေးလေယာဉ်တစ်စင်းကို ပစ်ချခဲ့မှု စသည့်ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ထားသည်။ ထို့အပြင် ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်များအတွင်း DMZ အောက်မှ တူးဖော်ထားသည့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရေး ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း ၃ ခုနှင့် ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင် တွေ့ရှိခဲ့သော စတုတ္ထမြောက် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
၁၉၇၆ ခုနှစ် Joint Security Area (JSA) တွင် သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ခုတ်ထွင်နေသည့် အမေရိကန်စစ်တပ်အရာရှိ ၂ ဦးကို မြောက်ကိုရီးယားဘက်က ပုဆိန်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် “axe murder incident” သည် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှ နိုင်ငံတော်က ကူညီထောက်ပံ့သည့် အကြမ်းဖက်မှုဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၉၈၃ ခုနှစ် ဘမာနိုင်ငံတွင် သမ္မတ ချွန်ဒူးဟွမ်ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းမှု၊ ၁၉၈၆ ခုနှစ် Kimpo International Airport (ယခု Gimpo) တွင် ဗုံးခွဲမှု၊ ၁၉၈၇ ခုနှစ် Korean Air Flight 858 ကို ပစ်ချမှုတို့က တောင်ကိုရီးယားနှင့် နိုင်ငံတကာကို ထပ်မံ တုန်လှုပ်စေခဲ့ကြောင်း ဆောင်းပါးက ဆိုသည်။
ဤသမိုင်းနောက်ခံအပေါ် အခြေခံ၍ ၁၉၉၄ ခုနှစ် နွေဦးရာသီအတွင်း ယွန်ဆေးတက္ကသိုလ် Foreign Language Institute (FLI) တွင် အလုပ်လုပ်နေသည့် နိုင်ငံခြားသား ဆရာအုပ်စုမှာ မြောက်ကိုရီးယားက NPT (နျူကလီးယား မပျံ့ပွားရေးစာချုပ်) မှ နုတ်ထွက်ခြင်းနှင့် IAEA စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ကို ဝင်ခွင့်မပေးခြင်းတို့ကြောင့် ပိုမို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာကြသည်။ အမေရိကန်သံရုံးက အမေရိကန်နိုင်ငံသားများကို ထွက်ခွာရန် အမိန့်ပေးမည်လား၊ အခြားနိုင်ငံသံရုံးများကပါ လိုက်နာမည်လားဆိုသည်မှာ အလုပ်သမားများကြား အရေးအကြီးဆုံး မေးခွန်းဖြစ်နေခဲ့သည်။ အချို့က အိမ်ပြန်ခဲ့ကြသလို Kimpo လေယာဉ်ကွင်းမှ လေယာဉ်များ ပြည့်ကျပ်နေခဲ့ပြီး ဘက်ထရီ၊ သောက်ရေဘူး၊ instant noodles များကိုလည်း စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားကြကြောင်း အဆိုပါဆောင်းပါးတွင် ဖော်ပြထားသည်။
တင်းမာမှုအကြားတွင် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက “Kim Il Sung Nuclear Armageddon Meter” ဟု ကိုယ်တိုင် အမည်ပေးထားသည့် ကတ်ထူပြားဖြင့် လုပ်ထားသော အန္တရာယ်ညွှန်းကိန်းကို ပြုလုပ်ပြီး “All Clear” မှ “Kiss Your Ass Goodbye” အထိ အဆင့်အမျိုးမျိုးကို နေ့စဉ် သတင်းအခြေအနေအလိုက် ပြောင်းလဲပြခဲ့သည်။ ထိုကာလတွင် အတွေးအခေါ်များ၊ ကောလာဟလများနှင့် ထင်မြင်ချက်များသာ အများစုဖြစ်နေပြီး သတင်းတစ်ခုချင်း၏ သက်ရောက်မှုကလည်း အလွန်ကြီးမားခဲ့ကြောင်း ဆောင်းပါးက ဖော်ပြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ၁၉၉၄ ခုနှစ် ဇွန် ၁၆ ရက်က အမေရိကန်သမ္မတဟောင်း Jimmy Carter သည် ပန်မွန်ဂျုံမှတစ်ဆင့် နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ Pyongyang တွင် Kim Il-sung နှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့ပြီး နျူကလီးယားအကျပ်အတည်းကို လျော့ပါးစေခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ယွန်ဆေး Foreign Language Institute မှ ဆရာများသည် FLI အဆောက်အအုံရှေ့၌ အမှတ်တရဓာတ်ပုံ ရိုက်ခဲ့ကြပြီး ဆောင်းပါးရေးသူက ထိုနောက် Thai Airways လေယာဉ်ဖြင့် ဘန်ကောက်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ “အကျပ်အတည်းက ပြီးသွားပြီ — ဒီတစ်ခါတော့” ဟု သူက နိဂုံးချုပ်ထားသည်။