BTS ၏ နောက်ဆုံးအယ်လ်ဘမ် “ARIRANG” ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသည့် ၂ မိနစ်နီးပါး ကြာမြင့်သော တိတ်ဆိတ်မှုကို ဤဆောင်းပါးက ကိုရီးယားအတွေးအခေါ်နှင့် ချိတ်ဆက်၍ သုံးသပ်ဖော်ပြထားသည်။ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် အလွတ်ဟာမဟုတ်ဘဲ အနုပညာနှင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုအတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော “နေရာလွတ်” တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဆောင်းပါးက အခိုင်အမာ တင်ပြထားသည်။
ဆောင်းပါးရေးသူ ဒေးဗစ် အေ. တစ်ဇတ် (David A. Tizzard) က ခေတ်သစ်ကမ္ဘာတွင် နည်းပညာ၊ လူမှုကွန်ရက်နှင့် အမြဲမပြတ် စီးဆင်းနေသော အကြောင်းအရာများကြောင့် လူသားတို့သည် “တိတ်ဆိတ်မှု” ကိုပင် မေ့လျော့လာကြောင်း အစပြုရေးသားထားသည်။ အင်တာနက်နှင့် နားကြပ်များဖြင့် အချိန်ပြည့် ချိတ်ဆက်နေသော ယနေ့ခေတ်တွင် ကားစီးခရီး၊ ကျောင်းပိတ်ရက်အချိန်နှင့် ပန်းခြံတွင် ပျော်ပွဲစားထွက်ချိန်ကဲ့သို့သော အခါသမယများတွင်ပင် တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားနိုင်သည့် အခွင့်အရေးများ လျော့နည်းလာကြောင်း ၎င်းက ထောက်ပြသည်။
ထို့နောက် BTS ၏ “ARIRANG” အယ်လ်ဘမ်ထဲမှ “No. 29” သီချင်းကို ဆောင်းပါး၏ အဓိကအကြောင်းအရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ အဆိုပါသီချင်းတွင် ကိုရီးယားသမိုင်းဝင် “King Seongdeok ၏ Divine Bell” ၏ အသံကို အသုံးပြုထားပြီး၊ ထိုဘဲလ်ကို ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်များအစောပိုင်းကတည်းက တောင်ကိုရီးယား၏ အမျိုးသားရတနာ အမှတ် ၂၉ (National Treasure No. 29) အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဘဲလ်သံကြီး ထွက်ပေါ်ပြီးနောက် ၂ မိနစ်နီးပါး တိတ်ဆိတ်သွားသည့် အပိုင်းကြောင့် ယင်းသီချင်းသည် အယ်လ်ဘမ်အတွင်းရှိ ဟစ်ပ်ဟော့အပြင်းစား အစိတ်အပိုင်းနှင့် အီလက်ထရိုပေါ့ဘက်သို့ ကူးပြောင်းရာတွင် “အသံဆိုင်ရာ DMZ” တစ်ခုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေကြောင်း ဆောင်းပါးက သုံးသပ်ထားသည်။
“တိတ်ဆိတ်မှု” ကို ကိုရီးယားဘာသာဖြင့် “yeobek” ဟု ရည်ညွှန်းနိုင်ပြီး စာသားအရ “လျော့လျားကျန်ရစ်သော အဖြူလွတ်နေရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရကြောင်းလည်း ရှင်းလင်းထားသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် အလွတ်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ သဟဇာတ၊ ဆက်နွယ်မှုနှင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော နေရာလွတ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဆောင်းပါးက ထောက်ပြသည်။ တရုတ်၊ ဂျပန်နှင့် ကိုရီးယားအနုပညာလက်ရာများတွင် မျက်နှာဖြူနေရာ (negative space) ကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ပန်းခက်တစ်ပင်၊ ကြွေအိုးတစ်လုံး သို့မဟုတ် မြစ်ပေါ်ရှိ တံငါသည်တစ်ဦးကို ပိုမိုထင်ရှားစေပြီး စိတ်ကူးထဲတွင် အကန့်အသတ်မရှိသော အဓိပ္ပာယ်များကို ဖန်တီးပေးနိုင်ကြောင်းလည်း ဖော်ပြထားသည်။
ဆောင်းပါးတွင် တာအိုအတွေးအခေါ်နှင့် ယင်-ယန်း သဘောတရားကိုလည်း ချိတ်ဆက်ဆွေးနွေးထားပြီး တောင်ကိုရီးယားအလံပေါ်ရှိ Taeguk သင်္ကေတသည် အလင်းနှင့် အမှောင်၊ နေနှင့် လ၊ နေ့နှင့် ည၊ ဆူညံသံနှင့် တိတ်ဆိတ်မှုကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်အားလုံး၏ မျှတမှုကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ရှင်းလင်းထားသည်။ ဆူညံသံအပြည့်၊ အလင်းအပြည့် တစ်ဖက်သတ်ကိုသာ အားပေးမိပါက သဘာဝတရား၏ အခြေခံစည်းမျဉ်းကို ဖောက်ဖျက်ရာ ရောက်ကြောင်းလည်း ရေးသားထားသည်။
ထို့ပြင် BTS က တိတ်ဆိတ်မှုကို အနုပညာနည်းလမ်းဖြင့် အသုံးပြုခြင်းသည် လုံးဝအသစ်အဆန်းမဟုတ်ကြောင်းလည်း သတိပေးထားသည်။ John Cage ၏ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည့် “4′33” သီချင်းသည် တိတ်ဆိတ်မှုကို အခြေခံထားပြီး တာအိုနှင့် ဇင်ဗုဒ္ဓအတွေးအခေါ်များမှ လှုံ့ဆော်မှု ရရှိခဲ့ကြောင်း၊ Miles Davis ကလည်း “ဂီတဆိုတာ မှတ်စုများကြားက နေရာလွတ်ပဲ” ဟု ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြောင်း ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။
ဆောင်းပါး၏ နိဂုံးပိုင်းတွင် BTS ၏ “ARIRANG” အယ်လ်ဘမ်အပေါ် ဆွေးနွေးရာ၌ streaming data, production style, autotune အသုံးပြုမှု၊ အင်္ဂလိပ်-ကိုရီးယား စာသားအချိုးနှင့် AAVE အသုံးပြုမှုတို့နှင့် ပတ်သက်သည့် အငြင်းပွားမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော်လည်း ဤအယ်လ်ဘမ်က ပေးအပ်ခဲ့သည့် အရေးပါဆုံးအရာမှာ “ဘာမျှမဟုတ်မှု” ဖြစ်ကြောင်း ဆောင်းပါးရေးသူက သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို “ဘာမျှမဟုတ်မှု” အတွင်း၌ပင် ၂ မိနစ်ခန့်အတွက် အရာအားလုံး ဖြစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ယနေ့ယဉ်ကျေးမှုတွင် ပျောက်ဆုံးနေသည့် “yeobek” ကို BTS က ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု သုံးသပ်ထားသည်။