နာဆာက ၅၀ နှစ်ကျော်အတွင်း ပထမဆုံး လကမ္ဘာပတ်ပျံသန်းမှုအဖြစ် Artemis II မစ်ရှင်ကို ဖလော်ရီဒါပြည်နယ် Cape Canaveral ရှိ Kennedy Space Center မှ စတင်လွှတ်တင်ခဲ့ပြီး အာကာသယာဉ်မှူး ၄ ဦးသည် မစ်ရှင်၏ အဓိက စမ်းသပ်ပျံသန်းမှုကို စတင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ အမေရိကန် ၃ ဦးနှင့် ကနေဒါ ၁ ဦး ပါဝင်သည့် အဆိုပါခရီးစဉ်သည် နာဆာ၏ ၂ နှစ်အတွင်း လူသားလကမ္ဘာဆင်းသက်ရေး ရည်မှန်းချက်အတွက် အရေးအကြီးဆုံး ခြေလှမ်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။
Commander Reid Wiseman၊ Pilot Victor Glover၊ Mission Specialist Christina Koch တို့နှင့် ကနေဒါနိုင်ငံမှ Jeremy Hansen တို့ကို Space Launch System (SLS) ရော့ကက်ဖြင့် လွှတ်တင်ခဲ့ပြီး မစ်ရှင်အတွင်း ကမ္ဘာမြေအနီးပတ်လမ်းတွင် ၂၅ နာရီကျော်ကြာ စနစ်များကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် လကမ္ဘာဘက်သို့ ဦးတည်မည်ဖြစ်သည်။ ၁၀ ရက်ကြာ စမ်းသပ်ခရီးစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် လကမ္ဘာပတ်ပျံသန်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်ကမ္ဘာသို့ ပြန်လှည့်လာခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ကာ လကမ္ဘာကို ကျော်ဖြတ်စဉ် လူသားများအနက် အဝေးဆုံးခရီးသွားသူများ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း နာဆာက ဆိုသည်။
Artemis II တွင် လူသားများအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် အသက်ရှင်ရေးစနစ်များ၊ ရေသန့်ထုတ်စနစ်နှင့် အိမ်သာစနစ်တို့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်အသုံးပြုမည်ဖြစ်သဖြင့် အန္တရာယ် ပိုမိုမြင့်မားသည်။ ထို့ကြောင့် နာဆာက လွှတ်တင်ပြီးနောက် ၁ ရက်တိတိ စောင့်ကြည့်ပြီးမှ ၄ ရက်ကြာ လကမ္ဘာသို့ ခရီးစဉ်နှင့် ၄ ရက်ကြာ ပြန်ခရီးကို အတည်ပြုမည်ဖြစ်သည်။ မစ်ရှင်အတွင်း အာကာသယာဉ်မှူးများသည် Orion capsule ကို လက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်ရန်လည်း လေ့ကျင့်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အလိုအလျောက်စနစ် မအောင်မြင်ပါက ထိန်းချုပ်မှုကို လူသားများက ချက်ချင်းလက်ခံနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
လကမ္ဘာအနီး ဖြတ်သန်းချိန်တွင် လသည် လက်တစ်ဖက်နှင့် ကိုင်ထားသည့် ဘတ်စကက်ဘောတစ်လုံးစာ အရွယ်အစားသာ မြင်ရနိုင်ပြီး အဖွဲ့ဝင်များက Orion ပြတင်းပေါက်များမှ ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးကာ ယခင်က လူသားမျက်စိဖြင့် မမြင်ဖူးသည့် ရှုခင်းများကိုလည်း သတိပြုနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် နေကြတ်မှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုလည်း တွေ့ရနိုင်ပြီး လသည် နေကို ခဏတဖြုတ် ဖုံးအုပ်သွားစဉ် corona အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။
Artemis II ၏ အောင်မြင်မှုသည် နာဆာ၏ နောက်ဆက်တွဲ လကမ္ဘာအစီအစဉ်များအတွက် အခြေခံကျသည်။ လာမည့်နှစ်များအတွင်း လွှတ်တင်မှုများ ပိုမိုများပြားလာသကဲ့သို့ စက်ရုပ် rover များနှင့် drone များ၏ အကူအညီဖြင့် အာကာသယာဉ်မှူးများ အခြေစိုက်နိုင်မည့် ရေရှည်တည်တံ့သော လကမ္ဘာစခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် နာဆာက ရည်ရွယ်ထားသည်။ Artemis I သည် လွန်ခဲ့သည့် ၃ နှစ်ကျော်က အလားတူ SLS ရော့ကက်နှင့် Orion capsule ကို လူမပါဘဲ ပျံသန်းစမ်းသပ်ခဲ့သော်လည်း Artemis II တွင်မူ လူသားများ ပါဝင်လာသဖြင့် အန္တရာယ် ပိုမိုများပြားလာသည်။
နာဆာအဆိုအရ လက်ရှိမစ်ရှင်အတွက် အန္တရာယ်အကဲဖြတ်မှုကို အပြည့်အစုံ မထုတ်ပြန်သေးသော်လည်း ပုံမှန်အသစ်စက်စက် ရော့ကက်မစ်ရှင်များထက် အနည်းဆုံး ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းထက်ပိုမို အောင်မြင်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ယူဆထားသည်။ သို့သော် SLS ရော့ကက်တွင် အခြေစမ်းသပ်မှုများအတွင်း မီးလောင်လွယ်သော ဟိုက်ဒရိုဂျင်လောင်စာ ယိုစိမ့်မှုများ ကြုံခဲ့ရသလို ဟီလီယမ် ပိတ်ဆို့မှုများကြောင့်လည်း လွှတ်တင်မည့်အချိန် ၂ လနောက်ကျခဲ့သည်။ Artemis I အတွင်းလည်း အပူကာကွယ်အဖုံး ထိခိုက်မှုများ စွာဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ဤအကြိမ် countdown သည် ယိုစိမ့်မှုမရှိဘဲ စတင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် နာဆာအနေဖြင့် သက်သာရာရခဲ့သည်။
Artemis အစီအစဉ်ကို ထောက်ခံသူများက ဤမစ်ရှင်သည် လူသားတို့၏ အနာဂတ် အာကာသခရီးစဉ်များအတွက် လကမ္ဘာမှတစ်ဆင့် မားစ်ဂြိုဟ်သို့ သွားရာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားကြသည်။ နာဆာ၏ သိပ္ပံမစ်ရှင်အကြီးအကဲ Nicky Fox ကလည်း Apollo ခေတ်ကို မမှတ်မိသည့် မျိုးဆက်များအတွက် “ဒီမစ်ရှင်က သူတို့ရဲ့ Apollo” ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ အာကာသယာဉ်မှူး Christina Koch ကလည်း “လကမ္ဘာကို လူတိုင်းအတွက် ရောက်ရှိနိုင်မည့် ဦးတည်ချက်တစ်ခုအဖြစ် မြင်လာစေချင်သည်” ဟု ဆိုခဲ့ပြီး Victor Glover က “ဒါဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းပါ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။