
အီရန်က အမေရိကန်စစ်လေယာဉ် ၂ စင်းကို ပစ်ချနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် အမေရိကန်အတွက် နှစ် ၂၀ ကျော်အတွင်း ရန်သူပစ်ခတ်မှုကြောင့် ပထမဆုံး လေယာဉ်ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပြီး၊ အီရန်ဘက်က လက်နက်အင်အား အတော်အတန် ထိခိုက်ထားသော်လည်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးကြောင်း ပြသနေသည်။
Reuters ၏ အစီရင်ခံချက်မဟုတ်ဘဲ AP သတင်းအရ ဝါရှင်တန်တွင် ထုတ်ပြန်သည့်အဆိုအရ သောကြာနေ့က အီရန်က U.S. F-15E Strike Eagle တိုက်လေယာဉ်တစ်စင်းကို ပစ်ချခဲ့ပြီး လေယာဉ်ပေါ်ပါ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်တစ်ဦးကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အီရန်နိုင်ငံပိုင် မီဒီယာများကလည်း U.S. A-10 တိုက်ခိုက်ရေးလေယာဉ်တစ်စင်းသည် အီရန်ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့၏ ပစ်ခတ်မှုထိမှန်ပြီး ပျက်ကျခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ၂၀၀၃ ခုနှစ် အီရတ်ကျူးကျော်စစ်ကာလ ဘဂ္ဂဒက်မြို့အပေါ်တွင် အီရတ်၏ မြေပြင်မှ လေယာဉ်ပစ်ဒုံးကျည်ကြောင့် A-10 Thunderbolt II တစ်စင်း ပစ်ချခံရခြင်းက ရန်သူပစ်ခတ်မှုကြောင့် အမေရိကန်စစ်လေယာဉ် နောက်ဆုံးဆုံးရှုံးခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း အငြိမ်းစား လေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး Houston Cantwell က ပြောသည်။
Cantwell ၏အဆိုအရ အမေရိကန်သည် ယခင်က အများအားဖြင့် တိုက်ခိုက်ရသူများမှာ လေယာဉ်ပစ်စနစ် အပြည့်အစုံ မရှိသည့် လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် လေယာဉ်ဆုံးရှုံးမှုမျိုး နည်းပါးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။ “ဒီလိုဖြစ်ရပ်က အခုထိ မဖြစ်သေးတာဟာ အံ့ဩစရာ” ဟု သူက ပြောပြီး အီရန်အပေါ် လုပ်ဆောင်နေသည့် တိုက်ခိုက်ရေးမစ်ရှင်များတွင် အမေရိကန်လေယာဉ်များသည် နေ့စဉ်လိုလို ပစ်ခတ်ခံနေရကြောင်းလည်း ဆိုသည်။ U.S. Central Command ကလည်း အမေရိကန်တပ်ဖွဲ့များသည် အီရန်စစ်ပွဲအတွင်း မစ်ရှင် ၁၃,၀၀၀ ကျော် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ပစ်မှတ် ၁၂,၃၀၀ ကျော်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း ဗုဒ္ဓဟူးနေ့က ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
အီရန်၏ လေကြောင်းကာကွယ်ရေးစနစ်သည် ထိခိုက်ပျက်စီးခဲ့သော်လည်း လုံးဝဖျက်ဆီးခံရသည့်အခြေအနေ မဟုတ်သေးကြောင်း Washington အခြေစိုက် Foundation for Defense of Democracies ၏ အီရန်ရေးရာ အကြီးတန်းညွှန်ကြားရေးမှူး Behnam Ben Taleblu က သုံးသပ်သည်။ အမေရိကန်လေယာဉ်များသည် အနိမ့်အမြင့်အကွာအဝေးတွင် ပျံသန်းနေသဖြင့် အီရန်ဒုံးကျည်များအတွက် ပိုမိုထိရောက်လွယ်ကူကြောင်း၊ F-15 ကို မြေပြင်မှ လေယာဉ်ပစ်ဒုံးကျည်ဖြင့် ပစ်ခတ်နိုင်သော်လည်း ပခုံးထမ်းပစ်နိုင်သည့် portable missile တစ်မျိုးကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ပိုများနိုင်ကြောင်း သူက ဆိုသည်။ Mark Cancian ကလည်း ပခုံးထမ်းဒုံးကျည်ဖြင့် ပစ်ချခံရခြင်းဟု ခန့်မှန်းပြီး အမေရိကန်၏ အီရန်အပေါ် လေကြောင်းစစ်ဆင်ရေးသည် ယခုအထိ အလွန်အောင်မြင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ သို့သော် အမေရိကန်ပြည်သူအများစုမှာ “သွေးမကျသည့် စစ်ပွဲများ” ကိုသာ ကျင့်သားရနေပြီး စစ်ပွဲကို မထောက်ခံသူများလည်း များသဖြင့် လေယာဉ်တစ်စင်းဆုံးရှုံးသည့်အခါတိုင်း နိုင်ငံရေးအရ လက်မခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြောင်း သူက ထောက်ပြသည်။
လေယာဉ်မှူးများကို လေယာဉ်ထိမှန်ပါက မည်သို့ဆောင်ရွက်ရမည်ကို အခြေခံလေ့ကျင့်ထားကြောင်း အငြိမ်းစားဗိုလ်ချုပ်ကြီး Cantwell က ရှင်းပြသည်။ အီရန်ကဲ့သို့ အန္တရာယ်မြင့်မားသည့်ဒေသများတွင် ပျံသန်းရသည့်အခါ လေယာဉ်မှူးများ၏ သတိထားမှုအဆင့် မြင့်တက်လာပြီး အပူအာရုံခံ သို့မဟုတ် ရေဒါလမ်းညွှန်ဒုံးကျည်များကို ရှောင်တိမ်းရမည့် နည်းလမ်းများကို လေ့ကျင့်ထားရကြောင်း၊ လေယာဉ်မှ ထွက်ခွာ(eject) ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်လာပါက ဒဏ်ရာစစ်ဆေးပုံ၊ ကျဆင်းရာနေရာသို့ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့များ ရှာဖွေနိုင်ရန် မိမိတည်နေရာကို မည်သို့ ဆက်သွယ်ရမည် စသည့်အချက်များကိုလည်း သင်ကြားထားကြောင်း ဆိုသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရန်သူဘက်က ဆက်သွယ်ရေးကို ကြားဖြတ်ဖမ်းဆီးခြင်း သို့မဟုတ် တည်နေရာအမှား ပေးခြင်းတို့ကို ကြိုးပမ်းနိုင်ကြောင်းလည်း သူက သတိပေးသည်။
အီရန်တွင် အမေရိကန်၏ လူလိုက်ပါသော လေယာဉ်များ ပျက်ကျခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်မှာ ယခုသောကြာနေ့က အဖြစ်အပျက်သာ ပထမဆုံးမဟုတ်ပါ။ ၁၉၈၀ ခုနှစ်တွင် Tehran မြို့ရှိ အမေရိကန်သံရုံးမှ ဓားစာခံများကို ကယ်ထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းသည့် မအောင်မြင်ခဲ့သော စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုအတွင်း စစ်ရဟတ်ယာဉ်တစ်စင်းနှင့် လေယာဉ်တစ်စင်း ပေါက်ကွဲပျက်စီးခဲ့ပြီး လူ ၈ ဦး သေဆုံးခဲ့သည်။ ထိုစစ်ဆင်ရေးကို သဲမုန်တိုင်းပြင်းထန်မှုနှင့် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှုများကြောင့် ရပ်ဆိုင်းခဲ့ရပြီး ထွက်ခွာစဉ် RH-53 ရဟတ်ယာဉ်တစ်စင်း၏ ပန်ကာဓားများက လောင်စာပြည့်နေသည့် EC-130 လေယာဉ်နှင့် တိုက်မိကာ နှစ်စင်းလုံး ပေါက်ကွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ Cantwell က ရဟတ်ယာဉ်များသည် အမြင့်နိမ့်ပြီး အမြန်နှုန်းလည်း နည်းပါးသည့်အတွက် ပိုမိုထိခိုက်လွယ်ကြောင်း ပြောပြီး ယခုသတင်းတွင် ကယ်ဆယ်ရေးမစ်ရှင်များသို့ သွားရောက်ခဲ့သည့်အဖွဲ့သည် “အလွန်ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး ဂုဏ်ယူစရာကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်” ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြောင်း ချီးကျူးခဲ့သည်။