
အပေါလူခေတ်က လကမ္ဘာပေါ် လူသားဆင်းသက်ရေးကို ဦးဆောင်ခဲ့ကြသည့် ဝါရင့်ဝန်ထမ်းများသည် NASA ၏ Artemis အစီအစဉ်ကို ကြိုဆိုလျက်ရှိပြီး Artemis II ဖြင့် လကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ပတ်မည့် ရည်မှန်းချက်ကိုလည်း အားပေးထောက်ခံနေကြသည်။ သို့သော် ယင်းလေယာဉ်ခရီးစဉ်များကို ပိုမိုစောစီးစွာ စတင်နိုင်ခဲ့ပါက အပေါလူခေတ်က လုပ်သားအင်အားအများစု ယနေ့ထိ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်မည်ဟုလည်း ၎င်းတို့က သုံးသပ်ကြသည်။
ဖလော်ရီဒါပြည်နယ် Cape Canaveral တွင် NASA ၏ အပေါလူစီမံကိန်းအတွက် နေ့မနားညမနား အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည့် ဝါရင့်အင်ဂျင်နီယာများနှင့် ဝန်ထမ်းများသည် ယခုအခါ အသက် ၈၀ နှစ်နှင့် ၉၀ နှစ်ကျော်အရွယ်များသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်ပြီး မူလက ၄၀၀,၀၀၀ ခန့်ရှိခဲ့သည့် လုပ်သားအင်အားတွင် အလွန်နည်းပါးသည့်သူများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ Artemis II အစီအစဉ်အရ လာမည့် လကမ္ဘာပတ်လည်ခရီးကို ၂၀၂၆ ခုနှစ် ဧပြီ ၁ ရက်ဝန်းကျင်တွင် လူ ၄ ဦးဖြင့် ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပြီး ဖလော်ရီဒါရှိ Kennedy Space Center အနီးတွင် နေထိုင်သူအများအပြားက မိမိတို့၏ အိမ်နောက်ဖေးမှပင် ကြည့်ရှုနိုင်မည်ဟု သိရသည်။
Apollo စီမံကိန်း၏ command module နှင့် lunar module များတွင် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည့် အသက် ၉၀ အရွယ် Charlie Mars က “ပထမဆုံးအကြိမ်” ဖြစ်ခဲ့သည့် အချိန်က စွမ်းအင်နှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုတို့မှာ ယနေ့နှင့် မတူကြောင်း ပြောသည်။ ဝါရင့်အင်ဂျင်နီယာ JoAnn Morgan ကလည်း သမ္မတ Richard Nixon လက်ထက်တွင် ဘတ်ဂျက်လျှော့ချမှု၊ အန္တရာယ်ဆိုင်ရာ စဉ်းစားချက်များနှင့် ဦးစားပေးပြောင်းလဲမှုများကြောင့် Apollo ၏ နောက်ဆုံး လဆင်းသက်မည့် မစ်ရှင် ၃ ကြိမ်ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့ရခြင်းအပေါ် ယနေ့ထိ မကျေနပ်နိုင်သေးကြောင်း ဆိုသည်။ သူမသည် ၁၉၆၉ ခုနှစ် Apollo 11 လွှတ်တင်ချိန်တွင် Neil Armstrong, Buzz Aldrin နှင့် Michael Collins တို့ကို လကမ္ဘာသို့ ပို့ဆောင်ရေး launch control အခန်းအတွင်းရှိ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးဖြစ်ခဲ့ပြီး ၃ နှစ်အကြာတွင် Apollo 17 က Apollo ခေတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် Artemis စီမံကိန်း၏ ထင်ရှားသော ထူးခြားချက်တစ်ရပ်မှာ အဓိကရာထူးများတွင် အမျိုးသမီးများ ပါဝင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ Artemis ၏ launch director မှာ Charlie Blackwell-Thompson ဖြစ်ပြီး Artemis II အဖွဲ့တွင် အမျိုးသမီး အာကာသယာဉ်မှူး Christina Koch လည်း ပါဝင်သည်။ သူမသည် တစ်ဦးတည်း ဆက်တိုက် အာကာသ၌ နေထိုင်ခဲ့သည့် အရှည်ကြာဆုံး ခရီးစဉ်အဖြစ် ၃၂၈ ရက် စံချိန်တင်ထားသူဖြစ်သည်။
Apollo 16 မှ Charlie Duke က ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မိမိ လကမ္ဘာပေါ်သို့ ခြေချခဲ့သည့်အချိန်၌ ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ မမွေးသေးကြောင်း သတိပေးသည်။ NASA ၏ လက်ရှိ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး Jared Isaacman သည် ကိုယ်ပိုင်ငွေဖြင့် အာကာသသို့ ၂ ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည့် နည်းပညာဘီလျံနာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး Apollo ခေတ်လူကြီးများက သူ့ကို လုပ်ငန်းစဉ်အရှိန်မြှင့်ပေးနေသူအဖြစ် မြင်ကြသည်။ Isaacman က Artemis လေယာဉ်ခရီးစဉ်များ၏ အရှိန်ကို Apollo ခေတ်နှင့် နီးစပ်သည့် အမြန်နှုန်းနှင့် လုံခြုံရေးစံနှုန်းများအထိ မြှင့်တင်လိုကြောင်း ပြောဆိုထားပြီး လက်ရှိ Artemis သည် သုံးနှစ်တစ်ကြိမ်ခန့်သာ ပျံသန်းနေခြင်းကို လုံလောက်မှုမရှိဟု ယူဆထားသည်။
၎င်းက လကမ္ဘာဆင်းသက်ရေးယာဉ်များနှင့် ချိတ်ဆက်မှုလေ့ကျင့်ရန် ကမ္ဘာပတ် စမ်းသပ်ပျံသန်းမှုတစ်ခုကို ထပ်တိုးထားပြီး လွန်ခဲ့သည့်အပတ်ကလည်း နောက် ၇ နှစ်အတွင်း ဒေါ်လာ ၂၀ ဘီလီယံခန့် ကုန်ကျနိုင်မည့် lunar base စီမံကိန်းမူကြမ်းကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ NASA ၏ “moon base guy” ဟု မိမိကိုယ်ကို သတ်မှတ်ထားသည့် Carlos Garcia-Galan ကလည်း စိတ်ဝင်စားမှု မြှင့်တင်ရန် စနစ်တိုင်းတွင် “cool cameras” တပ်ဆင်မည်ဟု ပြောဆိုထားသည်။
လက်ရှိ အနီးကပ် အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ လကမ္ဘာမျက်နှာပြင်သို့ ပထမဦးဆုံး ပြန်လည်ရောက်ရှိရေးတွင် တရုတ်နိုင်ငံကို ကျော်တက်ရန်ဖြစ်ပြီး NASA က ၂၀၂၈ ခုနှစ်တွင် လူသားများကို လကမ္ဘာပေါ် ဆင်းသက်စေလိုသော်လည်း တရုတ်နိုင်ငံက ၂၀၃၀ ခုနှစ်ကို ရည်မှန်းထားသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ၁၉၆၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၂ ခုနှစ်အထိ လကမ္ဘာပေါ်သို့ အာကာသယာဉ်မှူး ၁၂ ဦးကို ဆင်းသက်စေခဲ့ပြီး ပထမအကြိမ် လဆင်းသက်ပြိုင်ပွဲတွင် ဆိုဗီယက် အာကာသအစီအစဉ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
Apollo စီမံကိန်းတွင် spacecraft propulsion ကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့သည့် အသက် ၉၀ အရွယ် John Tribe က NASA ၏ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသော Artemis အစီအစဉ်ကို “ပိုမိုသဘောတကျသည်” ဟု သုံးသပ်သည်။ Apollo 9 မစ်ရှင်မှ Rusty Schweickart ကလည်း Artemis ပုံစံအသစ်ကို သဘောကျသော်လည်း Apollo လောက် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဖြစ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ရန် ခက်ခဲကြောင်း ဆိုသည်။ လက်ရှိ အသက်ရှင်နေသေးသည့် moonwalker ၄ ဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော Charlie Duke ကမူ Artemis အဖွဲ့အနေဖြင့် ပထမဆုံးအောင်မြင်စွာ လကမ္ဘာတောင်ဘက်ဝင်ရိုးစွန်းသို့ ဆင်းသက်နိုင်ပါက လူသန်းပေါင်းများစွာက စောင့်ကြည့်ကြမည်ဟု ယုံကြည်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။